W styczniu 1920 r. wkroczyły na teren Pomorza oddziały generała Hallera, przyłączając je na mocy postanowień traktatu wersalskiego do Polski.
Okolice Osia znalazły się w ramach utworzonego województwa pomorskiego, a ściślej w północno-wschodniej części powiatu świeckiego.
W roku 1933 w wyniku reformy administracyjnej Osie zostało siedzibą gminy zbiorczej, w której skład weszły poza nim: Jaszcz, Brzeziny, Grabowa Buchta, Wałkowiska, Żur, Miedzno, Stara Rzeka, Radańska, Tleń, Wierzchy, Pruskie, Łążek, Łącki Piec, Zazdrość i Laski.

Jej granice przetrwały z niewielkimi zmianami do dnia dzisiejszego, bowiem tylko Łącki Piec, Zazdrość i Laski zostały w okresie powojennym przyłączone do gminy Śliwice.
Wójtem nowo zorganizowanej gminy został Ignacy Janiak, który pełnił tę funkcję do wybuchu wojny. Obszar jej wyniósł 226,980 km2, a zamieszkiwało ją (wg danych z 1930 r.) 6758 mieszkańców, w tym 388 Niemców (9% ogółu ludności), z których najwięcej, bo 258 zamieszkiwało sołectwa brzeziny (40,8°o).
Wg tych samych danych na terenie gminy działało osiem tartaków zatrudniających 181 pracowników, zakład meblarski - 20 pracowników, zakład betoniarski - 5 pracowników, po kilka zakładów stolarskich, kołodziejskich, krawieckich, szewskich, piekarniczych, masarskich, ciesielskich, kowalskich i innych. Istniało ponad 20 sklepów kolonialnych i 10 restauracji.
15 lutego 1930 roku została oficjalnie oddana do użytku Elektrownia Żur, która wraz z folwarkiem we Wierzchach, Osiu, Jaszczu i Grabowej Buchcie dopełniała obraz życia gospodarczego gminy i rynku pracy.
Ten ostatni okazywał się nie zawsze dostateczny, bowiem w latach 1922, 1931 i 1936 doszło na terenie Osia do wystąpień bezrobotnych, zakończonych interwencją władz porządkowych. U ich podstaw leżał m.in. brak możliwości rozładowania problemów związanych z zatrudnieniem, jakie w czasach pruskich stwarzała migracja sezonowa.
Lata międzywojenne, to również rozwój życia politycznego, społecznego i kulturalnego. Wśród organizacji politycznych prym wiodły stronnictwa narodowe i narodowa partia robotnicza, dla których Osie było ostoją. Wśród organizacji społecznych dużą popularnością cieszyło się towarzystwo powstańców i wojaków, którego koła istniały w Osiu, Miedznie, Starej Rzece, Łążku, towarzystwa młodzieży polsko-katolickiej - Osie, Łążek i Miedzno.
W Osiu ponadto działały: towarzystwo gimnastyczne "Sokół", związek inwalidów wojennych, "ogródek" przysposobienia wojskowego i wychowania fizycznego, towarzystwo czytelni ludowych oraz sięgające rodowodem czasów pruskich chóry "Cecylia", "Moniuszko", "Dzwon" i "Lutnia", a od 1939 r. "Halka".
Prężnie działały też "utworzone jeszcze w czasach zaboru" placówki ochotniczej straży pożarnej w Osiu, Miedznie i Łążku oraz kółka rolnicze w Osiu i Łążku, a także towarzystwa rzemieślników i towarzystwo kupców.

 

Tematy opracowano na podstawie Informatora turystycznego "Gmina Osie" - TMBT 1995 r.
z działu opracowanego przez mgr Marka Miesałę.
Dział "Zasłużeni i wybitni ludzie opracował Mariusz Chudecki.
Od Redakcji: Niektóre śródtytuły zostałe zmienione. Zaktualizowano też zapisy w części "Po II wojnie światowej"

 

Reklama
Reklama
Reklama
Reklama